All Sermons
Zondag 6 februari 2022: Wat verwacht jij?
Bible Passage Johannes 11: 1 - 17
book Johannes, in .

Zondag 6 februari 2022: Wat verwacht jij?

  • Siebe Sijtsema
Date preached 6 February 2022

“Heer, Uw vriend is ziek”. Het is geen vraag, geen smeekbede maar een simpele mededeling. Achter deze 5 woorden ligt echter een wereld van onuitgesproken verwachtingen. De goede verstaander heeft aan een half woord genoeg. Maar zo’n goede verstaander lijkt Jezus niet want Hij reist niet onmiddellijk af naar Bethanië maar wacht  nog 2 dagen.
Intussen lopen in Bethanië Martha en Maria zich te verbijten: “Mijn God waar blijft Hij nou?  Hij snapt toch wel dat we Hem nodig hebben?”

Onuitgesproken verwachtingen leiden nogal eens tot teleurstelling, frustratie, boosheid.
Wat zou je het jezelf en anderen een stuk makkelijker maken als je je verwachtingen wel uitspreekt.

“Heer, Uw vriend is ziek”. Maar Jezus treuzelt. “Welk een vriend is onze Jezus?” vraag je je dan af. Hij zal toch de ernst van de situatie wel begrepen hebben?
Of is Hij gepikeerd omdat Hij zich niet laat commanderen zoals bij de bruiloft te Kana als Maria meedeelt: ‘Ze hebben geen wijn meer’ en Jezus antwoordt: “Vrouw wat moet je van me? Mijn tijd is nog niet gekomen”.
Of is Jezus misschien bang om naar Judea te gaan? Daar kan ik me alles bij voorstellen
want iedereen kan op zijn sandalen aanvoelen dat dit Zijn dood wordt.

Maar niets van dat alles; Jezus lijkt bewust te wachten omdat  ‘deze ziekte niet uitloopt op de dood maar op de eer van God”
Wacht eens even. Stelt Jezus het geloof van Zijn vriend en vriendinnen op de proef  omdat God eer moet krijgen? Want Jezus en wij mogen dan wel weten dat Lazarus opgewekt zal worden maar hoe kunnen die 2 zussen dat geloven? Martha zal straks dan ook vertwijfeld zeggen: “Heer, als U hier geweest was, zou mijn broer niet gestorven zijn”. Voor Martha is Jezus even niet meer de vriend maar Lazarus is haar broer, haar verdriet, haar pijn, haar teleurstelling.
‘God helpt’ betekent de naam Lazarus maar de hulp van God komt te laat’.
Is dit niet de vertwijfeling van veel gelovigen? “Mijn God waar blijft U? Waarom laat U het gebeuren en laat U niks van zich horen? God, U bent te laat”
En hoe ik ook sta te popelen om de opstanding te verkondigen, ik moet geduld hebben want met een te snelle boodschap van hoop, maak ik me met een Jantje van het lijden af; met een theologisch verhaal over ‘lijden tot eer van God’  doe ik heel wat lijdenden verdriet.
Het treuzelen van Jezus heeft wat mij betreft daar dan ook niets mee te maken maar kunnen we alleen begrijpen als we weten dat Johannes Zijn evangelie schrijft vanuit het perspectief van de Opstanding. En daarom is bij Johannes, in tegenstelling tot de andere evangelisten,
Jezus niet de lijdende die in Getsemané het angstzweet uitbreekt en die vertwijfelt bidt: “God laat deze beker aan Mij voorbij gaan”.
Er is geen Simon van Cyrene nodig om het kruis te dragen, we horen niet de woorden “Mijn God, mijn God waarom hebt U mij verlaten”.
Nee, bij Johannes lijdt Jezus als een Koning die de situatie in de hand heeft en weet hoe het afloopt. Zijn lijden is een zegentocht tot eer van God. En daarvan is het verhaal van Lazarus een voorafspiegeling. Vandaar die 2 dagen want de 3e dag is de dag van God, de dag waarop het geschiedt.
Dat vindt zijn oorsprong in de schepping waar alleen van de 3e dag 2x gezegd wordt  ‘en God zag dat het goed was’; eerst als water en land gescheiden worden en vervolgens als het jonge groen ontspruit.
De 3e dag is dus een dubbel goede dag; de dag dat God roept: Abraham offer je zoon niet”.
Het is de dag waarop het zeemonster Jona uitspuugt op het land, Jezus door zijn ouders gevonden wordt in de tempel, er een bruiloft is in Kana
en last but not least: De dag dat Jezus opstaat.
Die 2 dagen moet je dus vooral niet te letterlijk nemen en denk vooral niet dat God treuzelt of ons onnodig laat lijden om ons op de proef te stellen maar die 3e dag laat zien dat in elk menselijk lijden God te hulp komt en ons doet opstaan.
Nee… begrijp me goed, dit is geen goedkope troost of het niet serieus nemen van wie zich vertwijfeld afvragen of ze ooit nog zullen opstaan maar ik hoop, ik bid, ik verwacht dat dit perspectief de Bovenmenselijke Kracht kan geven die  nodig is om in elke situatie het opstaan te blijven proberen totdat het in Godsnaam gelukt.  Amen