Style Selector
Layout Style
Boxed Background Patterns
Boxed Background Images
Color Scheme
All Sermons
Zondag 13 maart 2022 thema Loslaten
Bible Passage Johannes 12: 20 - 30

Zondag 13 maart 2022 thema Loslaten

  • Siebe Sijtsema
Date preached 13 March 2022

De Jezus-beweging zit in een flow. Er zijn zelfs buitenlandse gasten, Grieken, die Jezus graag willen ontmoeten. Dit is zijn internationale doorbraak.
De kniezende Farizeeën hebben gelijk: “De hele wereld loopt achter Hem aan”  en het kan haast niet anders dan dat Hij straks op het Paasfeest gekroond zal worden tot Koning.
Maar dan die ontnuchterende woorden: Als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft,  blijft hij op zichzelf,  maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht.  Want wie zijn leven liefheeft die verliest het”
Het Grieks gebruikt hier het woord psychofiel.
Psychofiel ben je als je alleen oog hebt voor jezelf en alleen iets geeft of opgeeft, als  je er zelf iets bij kunt winnen. Dan ben je een graankorrel die in zijn omhulsel blijft zitten. “Maar” zegt Jezus: “Wie zichzelf niet durft te verliezen, blijft met zichzelf zitten.
Wie koste wat het kost zichzelf vasthoudt, kan op den duur wel eens los gelaten worden door jan en allemens.”
De weg van de graankorrel daarentegen is de weg van loslaten, van overgave; kwetsbaar en breekbaar durven zijn in plaats van je te harnassen of je op te sluiten in je eigen schilletje.
Loslaten is vaak moeilijker dan vasthouden want probeer maar eens het verleden los te laten dat je dwarszit, je boosheid, je verdriet, je verslaving, je slachtofferrol, je eigen gelijk.
Nee….  de weg van de graankorrel is  geen gemakkelijke en zeker geen populaire weg. Dat krijgen de Grieken te horen die een graantje mee willen pikken van deze beroemdheid.
“Zo werkt het niet” zegt Jezus, “Je kunt me pas echt ontmoeten als je,  net als ik, bereid bent om jezelf in liefde te geven, ook al stuit je dat misschien tegen de borst, tast het je eergevoel aan, doorbreekt het je comfortzone.
‘Sterven aan het oude leven’  noemt Jezus dat. Het is loslaten van oude patronen en de weg gaan van de graankorrel.

In een Joods verhaal loopt iemand een winkel binnen en vraagt: “Wat verkoopt u hier eigenlijk?
De engel achter de toonbank zegt: “Alles wat u maar wilt. “
“Werkelijk?”, zegt de bezoeker,  “Doe mij dan maar vrede op aarde,  een einde aan onrecht, geen honger en voor alle vluchtelingen een huis”.
“O, wacht even”, zegt de engel.  “U begrijpt me verkeerd. We verkopen hier geen vruchten maar alleen zaden”.

Het volgen van Jezus is geen kant en klaar product maar een weg van geloof en vertrouwen waarbij je geduld soms zwaar op de proef gesteld wordt in de tijd tussen zaaien en oogsten, tussen geven en ontvangen, tussen sterven en opstaan, tussen loslaten van het oude en het vinden van het nieuwe.
Gebroken soms de mens die zichzelf in liefde zaait, zich helemaal geeft voor de partner, de kinderen maar slechts wrange vruchten plukt.
Of jij,  die vertwijfeld blijft investeren in de relatie met je broer, je buren, je collega’s……. zou je het maar niet opgeven?
“Nee” zegt Jezus, probeer je teleurstelling, je pijn, je boosheid, je gekwetstheid los te laten want als je dat vasthoudt, verlies je ook je eigen leven. Probeer het los te laten en blijf intussen zaaien in liefde omdat liefde uiteindelijk nooit vruchteloos is.

Volgende week nemen we afscheid van dit kerkgebouw als plaats van samenkomst. Dit verlies, het loslaten van het oude vertrouwde, gaat met verdriet gepaard; niet iedereen kan zomaar het verleden loslaten en de stap maken naar een nieuwe toekomst. Laten we daar oog en hart voor blijven houden en in het loslaten van dit gebouw en elkaar als gemeente meer dan ooit vasthouden. Dat vraagt van iedereen het doorbreken van de eigen schulp; het loslaten van je weerstand om die ander die voor jouw gevoel misschien zo moeilijk doet, écht vast te houden en omgekeerd je weerstand om zelf vastgehouden te worden door mensen van wie jij vindt dat ze je onrecht aangedaan hebben. Laten we geen graankorrels zijn die op zichzelf blijven maar samenstromen tot één gemeente die met liefde gezaaid wordt in de aarde want dat is de plek van de graankorrel: de aarde, de wereld.
En heb vertrouwen want in Christus zien we dat in het zaaien en loslaten Hij vastgehouden wordt door God die Hem doet opstaan.
Hopelijk durven we in dat geloof onszelf te geven in onvoorwaardelijke liefde, want dan brengen we vroeg of laat veel vrucht voort, meer dan we ooit hadden kunnen denken.  En geloof me, dan oogsten we de lof van God

amen