All Sermons
Afscheid ds Siebe Sijtsema
Bible Passage Psalm 139

Afscheid ds Siebe Sijtsema

  • Siebe Sijtsema
Date preached 24 April 2022

Van de apostel Johannes wordt verteld dat, naarmate hij ouder werd, zijn preken steeds korter werden totdat hij op het laatst de preekstoel beklom  en alleen nog zei: “Christus is opgestaan en ook wij zullen opstaan, altijd weer. Amen.”
Nee, zo kort van stof als Johannes ben ik nog niet maar ook mijn preken zijn, in de loop der jaren , steeds korter geworden.
Ach er zijn er vast die zullen zeggen: “hij heeft steeds minder te vertellen…… in zijn preken dan want voor de rest heeft hij veel te veel zeggen.”
Na 7 jaar komt er een einde aan mijn bemoeienissen. Er valt veel over te vertellen maar dat doe ik niet;
ik  kijk liever vooruit dan terug want geloven heeft voor mij alles te maken met toekomst.
Een toekomst die ons beloofd wordt van Hogerhand maar waarin wij wel degelijk ook zelf de hand hebben
want wat wij zeggen of doen, doet ertoe als het gaat om: het behoud van de aarde, de toekomst van onze kinderen én van de kerk. Dat verklaart deels mijn drukdoenerigheid.
De afgelopen jaren hebben we als gemeente veel gedaan, ook rigoureuze keuzes gemaakt. Nee… u hoort mij niet zeggen dat elke keuze goed was, maar ik ben dankbaar dat  er steeds gekozen is met het oog op de toekomst. Kijk alleen maar naar dit gebouw De Samenstroom.
In een tijd waarin kerken het moeilijk hebben, er sprake is van krimp, hebben wij het aangedurfd ruim te investeren in de toekomst.
Het getuigt van vertrouwen en dat vertrouwen is niet beschaamd want, ondanks de problemen van de afgelopen jaren, die de kerk geen goed gedaan hebben en ondanks Corona, zien we dat onze gemeente aantrekkingskracht heeft, met name ook op jongeren.
Ik hoop dat wat wij samen de afgelopen jaren hebben opgebouwd, verder uitgebouwd mag worden.
En daar heb ik alle vertrouwen in want gemeente-zijn is niet afhankelijk van een predikant, ook al verzuchtte ooit iemand:
“Als er een nieuwe dominee komt, gaat er natuurlijk altijd een andere wind waaien maar ze hadden ons even moeten waarschuwen dat het in dit geval om een wervelstorm ging.”
Nu trekt deze wervelstorm naar het Noorden weg. Maar ook al verdwijnt de friese wind, de frisse wind van Gods Geest die ons in beweging heeft gezet blijft hier waaien en houdt jullie hopelijk in beweging.
Ik ben dankbaar voor al die mensen die zich laten aanjagen door deze wind: mensen die bewogen zijn met elkaar, de wereld, de kerk.
Laat deze Geest jullie blijven inspireren om samen de schouders er onder te zetten en bij tegenslagen het er niet bij te laten zitten maar weer op te staan.
Opstaan…. het is de kern van mijn geloof die ik met plezier en opgewekt verkondigd heb, in woorden spelend tussen de regels door, in mijn doen en laten,
De opstanding… heeft natuurlijk alles te maken met Christus, opgestaan uit de dood
Maar dit geloof gaat veel verder want opstanding is ook waar iemand, na verlies van een geliefde, het leven hervindt.
Opstanding is waar mensen hun ruzie, hun boosheid, hun frustratie achter zich laten en samen weer toekomst zoeken.
Opstanding is waar mensen  opgesloten in zichzelf of hun eigen gelijk, ruimte leren geven aan elkaar.
Opstanding is waar mensen die op dood sporen lijken te zitten, nieuwe hoop en moed vinden.
Wat heb ik veel opstandige mensen mogen ontmoeten die met vallen en opstaan….. toch opstaan.
Ze hebben mijn geloof versterkt, mijn vertrouwen doen groeien en mijn hoop onverwoestbaar gemaakt.
Daarom geloof ik dat, ook na vandaag, Christus gemeente in Meppel in Gods naam opstaat, leeft en toekomst heeft.
Amen